من رای می دهم ، شما چطور؟
می دونم بابا. فقط مونده بود که میون این همه آدم من یکی سیاسی بشم. در واقع دنیای سیاست عجیب من یکی رو کم داشت! ولی از بس این چند وقته توی وبلاگهای مختلف موضع گیریهای دوستان رو دیدم ، دیدم حیفه که موضع سیاسی من مشخص نشه .
***
بهرحال از شوخی گذشته جرقه های موجی رو که 8 سال پیش برای خاتمی ایجاد شد و ما که دانشجوهای اون موقع بودیم به شدت باهاش همکاری کردیم ، دوباره داره احساس می شه و این بار برای یک اسم دیگه : دکتر معین. من آقای دکتر معین رو نمی شناسم و بنابراین خودم رو جایز نمی دونم که اظهار نظر شخصیتی در موردش بکنم . فقط یک چیز رو می دونم اون هم اینه که ما دیگه احتیاج به یک پروفسور خوش زبان دیگه نداریم وقتی که مملکت و ثروتهاش داره بر باد می ره . ما کسی رو لازم داریم که اقتصاد رو نجات بده. جالبه کسانی که اون سر دنیا رفتن و با خیال راحت از توی کانالهای ماهواره ایشون کشور عزیزشونو تماشا می کنن برای رای دادن به دکتر معین پرشورتر از ایرانیهای دور و بر خودمون هستن. خوب برای من جالبه که این آدمهایی که بنا به دلایلی رفتن و یا اینکه مجبور شدن که برن خودشونو مجاز می دونن که از راه دور تشخیص بدن که چی برای ما بهتره و چی بهتر نیست. برای همین دلم می خواد به سهم خودم ازتون بخوام که جوگیر این نوشته های قلابی نشین. فکر کنید و انتخاب کنید و مطمئن باشین این انتخاب چیزی باشه که برامون رفاه و آرامش اقتصادی و اجتماعی بیاره. بهرحال در دوران اخیر بود که این همه آدم به زندان رفتند. این همه آدم مجبور به کوچ از ایران شدند. این همه سانسور در اینترنت و همه جا انجام شد. من نمی دونم کی می تونه اینو توجیه کنه که پول نفت یه مملکتی دو برابر بشه و به همون نسبت قیمتها و تورم توی اون مملکت هم دو برابر بشه و برداشتش از صندوق ارزی هم دو برابر بشه ... من اینها رو نمی فهمم ولی می دونم که ما به یک مرد احتیاج داریم که بتونه از این بی ثباتی و جنگهای مسخره بین چپ و راست و بالا و پایین نجاتمون بده. کسی که تنها هنرش حرف زدن نباشه.
شین سیاسی
***
بهرحال از شوخی گذشته جرقه های موجی رو که 8 سال پیش برای خاتمی ایجاد شد و ما که دانشجوهای اون موقع بودیم به شدت باهاش همکاری کردیم ، دوباره داره احساس می شه و این بار برای یک اسم دیگه : دکتر معین. من آقای دکتر معین رو نمی شناسم و بنابراین خودم رو جایز نمی دونم که اظهار نظر شخصیتی در موردش بکنم . فقط یک چیز رو می دونم اون هم اینه که ما دیگه احتیاج به یک پروفسور خوش زبان دیگه نداریم وقتی که مملکت و ثروتهاش داره بر باد می ره . ما کسی رو لازم داریم که اقتصاد رو نجات بده. جالبه کسانی که اون سر دنیا رفتن و با خیال راحت از توی کانالهای ماهواره ایشون کشور عزیزشونو تماشا می کنن برای رای دادن به دکتر معین پرشورتر از ایرانیهای دور و بر خودمون هستن. خوب برای من جالبه که این آدمهایی که بنا به دلایلی رفتن و یا اینکه مجبور شدن که برن خودشونو مجاز می دونن که از راه دور تشخیص بدن که چی برای ما بهتره و چی بهتر نیست. برای همین دلم می خواد به سهم خودم ازتون بخوام که جوگیر این نوشته های قلابی نشین. فکر کنید و انتخاب کنید و مطمئن باشین این انتخاب چیزی باشه که برامون رفاه و آرامش اقتصادی و اجتماعی بیاره. بهرحال در دوران اخیر بود که این همه آدم به زندان رفتند. این همه آدم مجبور به کوچ از ایران شدند. این همه سانسور در اینترنت و همه جا انجام شد. من نمی دونم کی می تونه اینو توجیه کنه که پول نفت یه مملکتی دو برابر بشه و به همون نسبت قیمتها و تورم توی اون مملکت هم دو برابر بشه و برداشتش از صندوق ارزی هم دو برابر بشه ... من اینها رو نمی فهمم ولی می دونم که ما به یک مرد احتیاج داریم که بتونه از این بی ثباتی و جنگهای مسخره بین چپ و راست و بالا و پایین نجاتمون بده. کسی که تنها هنرش حرف زدن نباشه.
شین سیاسی