همخوانی کوتاه داستان زندگیهای ما در ایران یا غربت

زندگی هر کس داستانیست نو. داستانی که هر کس نویسنده ، راوی و شخصیت اول آن است. هر چند ممکن است خودش نداند . با این حال وقتی زبان داستانهای ما کنار هم قرار می گیرد می توانیم بگوییم که نوشته ای دل مرا لرزاند، مرا تحت تاثیر قرار داد، منزجرم کرد و یا غمگین. این همه بر می گردد به همخوانی داستانها و نظرات.
***
بیشتر برای آنهایی نوشتم که مانده اند و بخشی از زندگی ما هستند و نمی خواهم که بروند. چرا که هر دوستی که می رود بخشی از قلب ما را با خود می برد. بیشتر برای آنهایی نوشتم که هستند و دودلند و شاید دلشان چیزی را می خواهد که کمی دلگرمترشان کند به ماندن. بیشتر برای آنهایی نوشتم که دلشان لرزید. برای خودم ، برای تو و برای همه کسانی که نظر دادند هر چند مخالف.
***
از همه کسانی که نظر دادند ممنون. از همه کسانی که دلشان لرزید. بیشتر از آنهایی که دور از ایران بودند و دلشان تنگ شد برای وطنشان. آنقدر که چیزکی نوشتند برای من. ممنون.از مامان وندلا مینو ممنون به خاطر توضیح مفهوم جهان وطنی که هر چند در تعارض با نوشته من نبود. از خانم شین دیگر ممنون به خاطر جوابی که برای مامان وندلا مینو به جای من نوشت هزار بار بهتر از من و از فرنایس که نوشته هایش را دوست دارم و نوشته غم انگیزی نوشته است در جواب من.

شین