فنگ شويي يا رخت شويي ؟ مساله اين است

قبل از ازدواج هر وقت قاطي مي كردم همه اتاقم رو مي ريختم به هم. طوري كه هر كي مي ديد وحشت مي كرد. بعد يه روز كه حالم خوب مي شد دوباره سر حوصله مرتبش مي كردم . از وقتي ازدواج كردم اين بلا رو سر كل خونه ميارم. اگر كمي گرفته باشم محدوده اتاق خواب رو مي ريزم به هم. اگه مثل ديروز كلا سيمهام اتصالي كرده باشه كل خونه رو درهم و برهم مي كنم. اين كارو كامل غير ارادي انجام مي دم. خانمهاي متاهل مي دونن كه مرتب بودن و مرتب موندن خونه اي كه توش بچه هست چقدر سخته. بنابراين كافيه كه چند تا چيزي كه برداشتي رو برنگردوني سرجاش و يا يه سري ظرف و ظروف روي كابينتها ولو باشه اونوقت انگار كل زندگي درهم و برهمه. مرتب كردن آتشفشان خروشان خونه حداقل 2 ساعت از من وقت مي گيره و نتيجه اش هم خيلي دلچسب نيست. فكر كنم بايد يه فكر اساسي بكنم. ديروز به كمدهاي نامرتب و كشوهاي ميز توالت كه نگاه مي كردم فهميدم كه اون چيزي كه بهش احتياج دارم يه "فنگ شويي" درست و حسابيه. شايد بايد بگم مامانم بياد و به سينا برسه و من كل اتاق خوابم رو فنگ شويي كنم تا از شر اين مسدود كننده هاي انر‍ژي خلاص بشم.
***
سينا ديروز عصر فقط يك ساعت خوابيد از سه و نيم تا چهار و نيم. از ساعت پنج عصر تا نه شب با سه خواهر زاده آقاي الف رسما خونه رو تبديل به سرزمين عجايب كردن! از ساعت يازده بردمش توي اتاق خواب كه مثلا بخوابه. يعني مثلا امروز خيلي تخليه انر‍ژي شده و از اين حرفا. نشون به اون نشون كه يك ساعت و نيم توي رختخواب داشت با پره هاي هليكوپترش بازي مي كرد و مي گفت : دون دون ( به تركي يعني بچرخ بچرخ) بعد هر چند دقيقه يه بار مي گفت: عوض! بالششو عوض مي كردم و يكي ديگه بهش مي دادم. دوباره دو دقيقه بعد مي گفت : عوض! بعد هم كه شروع كرد دنبال پشه ها گشتن. ساعت دوازده و نيم رسما غش كرد و خوابيد! روزگاري داريم ها.
***
دوستاني كه دوست دارند در مورد وبلاگ بازي، بازي پيشنهاد كنن اما حوصله مرتب نوشتن ندارن لطفا بازيهاي پيشنهاديشونو براي من بفرستن تا من به اسم خودشون روي وبلاگ بذارم. نترسين. بازيهايي كه به ذهنتون مي رسه رو براي من بنويسين. بذارين همه از همديگه ياد بگيريم. به اين دو تا ايميل مي تونين بفرستين:

mrsshina@gmail.com
berimbazi@gmail.com

***
تكيه داده به پيشخوان مغازه پيتزا فروشي تجريش كثيف و دوست داشتني ام را نگاه مي كردم و پيتزا مي خوردم. مردم سرخوش بودند. هوا گرم بود اما انگار انرژي نهفته تجريش در رگهايشان بود. فكر كردم بيخودي يك هفته سينا رو بستم به خونه به بهانه گرما. اونقدر گرم نيست كه نشه رفت بيرون. از فردا دوباره مي برمش بيرون حتما.

خانم شين فنگ شوينده!!

پ.ن. تولدت مبارك عزيزم! خدا تو رو براي ما نگه داره

Popular posts from this blog

- ساکن آسانسور بلوک یک

  از هر 10 باری که سوار آسانسور دفتر می‌شوم، 6 یا 7 بار با مرد مواجه می‌شوم. مرد ریزه میزه و سبزه است و شلوار رسمی و پیراهن مردانه و جلیقه می‌پوشد بدون کت. قدش خیلی کوتاه است و من به راحتی پس کله‌اش را می‌بینم. همیشه یا توی آسانسور است یا توی لابی یا در حال آمدن توی آسانسور یا خروج از آن. دیروز که بعد از قطع برق، آسانسور هنگ کرده بود و راه نمی افتاد داشت جمعیت نسبتا کلافه توی لابی را مدیریت می‌کرد که آرامششان را حفظ کنند. بعد هم که آسانسور بالاخره درست شد، ایستاد و مثل پلیس یکی یکی ملت را چید توی آسانسورها.   گمانم توی آسانسور زندگی می‌کند و بازنشسته است. از آن بازنشسته‌هایی که نمی‌توانند توی خانه بند شوند و هی برای خودشان کارهای از نظر بقیه بی‌معنی می‌تراشند که خانه نباشند. بروند یک عدد نان بخرند مثلا. متاسفانه به من علاقمند شده و هر بار یک دیالوگ غیرضروری را با من شروع می‌کند و من از روی ادب و همسایگی مجبورم جوابش را بدهم با اینکه حوصله ندارم.   یک بار که دید با کلید توی دستم دگمه آسانسور را می‌زنم گفت «چه جال...
Read more

◽️روز چهلم: لذت گمشده

تو گفتی املت، من گفتم فرنچ تست.  در کافه که خانه‌ای قدیمی بود، نشسته بودیم. هوا کمی گرم بود. زور اسپلیت و کولر به دم داخل سالن شلوغ نمی‌رسید.  صبحانه را که آورد یک برش از فرنچ تست خوردم. خیلی خوشمزه بود ولی باز هم آن طعم گمشده سالیان دور را نداشت. طعمی که دنبالش می‌گشتم مال کودکیهای دورم و قبل از بیماری دایی کوچکم بود. حتی شاید مال قبل از مرگ دایی بزرگم که دیگر می‌شود ۴۰ سال که مرده‌است.  نانی* که در ترکیه به طور معمول خورده می‌شود نان حجیمی از آرد سفید است که حتما و هر روز تازه خريده می‌شود. کسی در ترکیه نان مانده نمی‌‌خورد. هر روز یکی می‌رود به Fırın که شبیه مغازه‌های نان فانتزی ماست و به اندازه مصرف روز نان می‌خرد.  در آن تابستانهایی که ما بچه بودیم و زندگی هنوز شیرین و دلربا بود، مادربزرگم نانهایی که از روز قبل می‌ماند برش می‌زد و چیزی شبیه فرنچ تست ازش درست می‌کرد. اصلا نمی‌دانم که چطور درستش می‌کرد چون ۴۰ سال است دارم دنبال آن طعم گمشده می‌گردم و هیچ چیزی شبیه آن نشده.  نانهایی که مادربزرگم سرخ می‌کرد برشته بود و حالت کرانچی داشت و من هر بار نان را در مخلو...
Read more

◽️اگر جنگ خوب بود…

نمی‌دانم روز عوض کردن ملحفه‌هاست یا نه. ملحفه‌ها را یک هفته در میان عوض می‌کنم. روبالشی‌ها را هر هفته. حالا روزش را گم کرده‌ام.  دیروز شازده پیغام گذاشته بود. گفته بود مادرم التماس می‌کند بیا. می‌گوید که نان خالی با آب می‌خوریم ولی تو بیا. به خاطر قطع شدن واتزاپ چند روزی از خانواده‌اش بیخبر بوده تا اینکه آمده سر پروژه. موقع بمباران زندان اوین همانجا بوده. گفته بود وحشتناک بود. خدا کند جنگ تمام شود خانم مهندس. اگر جنگ خوب بود که ما اینطور آواره نبودیم دور از مادر و پدر و زن و بچه.  آخر پیغامی که برایش می‌گذارم یک قطره اشک می‌ریزد روی گونه‌ام. می‌گویم شازده برای وطن خودم و برای وطن تو آرزوی صلح پایدار دارم. جنگ نفرین است. لعنت است.  ساعت ۷/۵ صبح دیروز رسیدم خانه. پرده‌ها را زدم کنار. شمعدانی‌ها در عزای نبودنم لابد، سراسر رخت زرد پوشیده بودند. در خانه خنک دور از آفتاب برای چه خودشان را نابود کرده بودند؟ گلدانشان را بردن بالکن و برگهای زرد و گلهای در غنچه خشک شده را چیدم. گلدانم شکل تهران بعد از جنگ شد. با دو شاخه زنده و برگها و گلها و غنچه‌های از دست رفته و تک و توک برگ جو...
Read more