يك كلمه از هم از مادر عروس در ماجراي برابري سيب و هندوانه

در اين دنياي مجازي چيزي را كشف كرده ام. مهم اين نيست كه چه بنويسي هميشه كسي پيدا مي شود كه منظوري غير از آنچه كه داشته اي برداشت كند و به خودش اجازه بدهد كه به خاطر نوع انديشه اش با توي نويسنده پرخاش كند. گاهي معترضين حتي به خود زحمت نمي دهند كه منظور نويسنده را درك كنند. هر چيزي كه بنويسي طرف برداشت خاص خودش را دارد. منظورم نفي دموكراسي و تفاوت نظرات نيست. منظورم ناشنوايي مطلق براي توضيحات نويسنده است. طرف يك كلمه يا يك جمله را مي گيرد و به بقيه بحث كاري ندارد. به خودش اجازه مي دهد كه با همان طرف را تحليل كامل روانشناختي بكند! به خودش اجازه مي دهد كه به نويسنده توهين كند و هر چيزي دلش مي خواهد بگويد.

واي به اينكه نويسنده وبلاگ به موضوعاتي كه ذاتا جنجال انگيز هستند بپردازد: " عشق، رابطه جنسي، رابطه زن و مرد، برابري زن و مرد و ..." در اين قبيل موضوعات همه متخصص بي قيد و شرط هستند و طبعا دو متخصص وجود هم را نمي توانند تحمل كنند! كاري هم ندارند به اين كه دعوا سر چه بوده و چرا ادامه پيدا كرده است! يا اينكه توضيح را بخوانند و بعد برداشت خودشان را بنويسند....

احتمالا كساني كه دو پست آخر آقاي الف را خوانده اند مي دانند كه دعوا سر لحاف ملاست. مخالفين توجهي به اصل موضوع ندارند. فقط بر سر اين بحث مي كنند كه زنها با مردها برابرند و هر تفاوتي كه حتي به طور ذاتي وجود دارد چيزي اكتسابي و تحميل شده از سوي اجتماع است! من نوشته آقاي الف را مي فهمم. نه به اين دليل كه با هم زندگي مي كنيم... به اين دليل كه نكته شيريني كه او به آن اشاره مي كند، مي فهمم. نگاهي كه مي خواهد زن خودش را از وسيله بودن برهاند و به ذات بي بديل خودش وفادار بماند. - زن و يا حتي مرد ، بخوانيم انسان - خيلي زيباست كه يك مرد ، زن را به عنوان موجود مقدسي ببيند كه انجام كارهاي سخيف مقامش را پايين مي آورد. بعضي از خانمها چنان به شعار برابري چسبيده اند كه حتي حاضر نيستند "برتر" باشند! خنده دار است...

آقاي الف نوشته است كه:

- از اينكه زيبايي يك انسان سلاحي براي كسب درآمد فرد ديگري باشد ، عذاب مي كشم.
- زن موجود مقدسي ست و مثل كريستال ظريف و شكننده است.

زيباست كه يك مرد ، زنان را به صورت يك موجود مقدس - نه از لحاظ مذهبي بلكه از لحاظ ذاتي و انساني - ببيند .دوست عزيز ، انار نوشته اند كه" اصرار شما بر مقدس انگاشتن زن همون قدر مخربه(به نظر من) که کالا کردن زن.هردو زن رو از انسانیتش دور میکنند و هردو زن رو محدود میکنند." ولي چرا ؟ آيا به نظر شما حساسيتهاي روحي زن و مرد برابرند؟ چرا تقدس يك موجود انساني را تبديل به كالا كند؟ جز اينكه ارزش او را بالا ببرد تا ديگر براي امرار معاش به هر چيزي تن در ندهد. كار كردن خيلي از اين دختركان از سر فقر نيست.

برادر علي تگزاسي برداشت امام جمعه اي خاص خودش را داشته است. كه : "تا وقتی زن رو بذاری گوشه خونه و به چشم «مقدس» بهش نگاه کنی و هیچ کاری نکنه که خوب مقدس می‌مونه، اگه بخواد بره سرکار و کار کنه، اون وقت برای راه افتادن کارش از سلاحهایی که داره استفاده می‌کنه" مي خواهم بگويم كه من و بيشتر دوستانم تصادفا در يكي از رشته هاي مردانه اين مملكت درس خوانده و كار كرده ايم و شكر خدا هيچ كدام هم براي تصويب طرحهايمان مجبور نشده ايم از سلاحهاي زنانه مان استفاده كنيم!!

مقدس بودن زن به معني ارج گذاشتن زن به وجود خود است. به نظر من مي شود كليتر به اين بحث نگاه كرد. "انسان مقدس است. روحش، ذاتش، افكارش و جسمش" حساسيتهاي ذاتي زنان از مردان بيشتر است. من يك زنم. ممكن است مردهايي كه در محيط كار در كنارشان كار مي كنم به من نگاه ناخوشايندي داشته باشند اما تا وقتي كه رفتارهاي من - من نوعي - سنجيده و انساني باشد - و نه عشوه انگيز - كسي به خودش اجازه نخواهد داد كه در مورد من فكر ناجوري بكند. آنوقت من مقدس هستم چون از ذات زنانه حساس خودم در برابر افكار ناسالم محافظت كرده ام. منظور مقدس بودن يك موجود خانه نشين و صرفا در نقش محدود مادري و همسري نيست.- از آنجا كه من دو سال است كه به انتخاب خودم سر كار نمي روم عده زيادي فرض را بر اين گذاشته اند كه اين تحميل و عقيده آقاي الف است!-

زيباست كه انسان بر حساسيتهاي روحيش واقف باشد و از آنها در جهت اعتلاي وجودش استفاده كند و نه واپس زدن خودش. " من با تو برابرم! در همه چيز..." نه. زنان با مردان برابر نيستند. نمي توانند باشد. ذاتشان با هم برابر نيست. موضوع تفاوت جسمي نيست. تفاوت ذاتيست. زنان وجود و انديشه شان به كلي با مردها متفاوت است. اين به خودي خود نه بد است و نه خوب. مردها از زنها برتر نيستند. زنها سرور مردها نيستند. اين دو موجود متفاوتند. مثل سيب و هندوانه. چون متفاوتند قابل قياس نيستند. همين. حالا شايد بگوييم كه "سيب" ميوه حساستريست و مثلا بايد در يخچال نگه داري شود ولي هندوانه را مي شود بيرون يخچال هم نگه داشت. آيا با اين جمله به ذات هندوانه توهين كرده ام؟ آيا ذات وجودي سيب را زير سوال برده ام؟ نه ... فقط به تفاوتي كه از ذاتشان سرچشمه مي گيرد اشاره كرده ام و بس. سيب نسبت به هندوانه ميوه حساستريست. پس اگر در يخچال كم جا داشته باشم فقط سيب را در يخچال مي گذارم. از يك كشتي در حال غرق شدن اول زنها و كودكان را بيرون مي فرستند. ايضا در گروگانگيريها. در ميادين جنگ...

بگذريم. در كار همجنسان خودم مانده ام. آنقدر در بحث برابري غرق شده اند كه يادشان رفته است كه "زن" هستند. كه "زن" بودن زيباست. "مادر"شدن قشنگترين، بي نظيرترين و غبطه انگيزترين احساس جهان است و اينكه به تفاوتهايمان مغرور باشيم. شعار بيهوده برابري را مثل يك ترجيع بند تكراري در انتهاي هر بند از صحبتهاي انساني تكرار نكنيم. متفاوت ،مغرور و سربلند باشيم.

خانم شين

پ.ن. خانمها لطفا شوهر مرا خفه نكنيد!

Popular posts from this blog

- ساکن آسانسور بلوک یک

  از هر 10 باری که سوار آسانسور دفتر می‌شوم، 6 یا 7 بار با مرد مواجه می‌شوم. مرد ریزه میزه و سبزه است و شلوار رسمی و پیراهن مردانه و جلیقه می‌پوشد بدون کت. قدش خیلی کوتاه است و من به راحتی پس کله‌اش را می‌بینم. همیشه یا توی آسانسور است یا توی لابی یا در حال آمدن توی آسانسور یا خروج از آن. دیروز که بعد از قطع برق، آسانسور هنگ کرده بود و راه نمی افتاد داشت جمعیت نسبتا کلافه توی لابی را مدیریت می‌کرد که آرامششان را حفظ کنند. بعد هم که آسانسور بالاخره درست شد، ایستاد و مثل پلیس یکی یکی ملت را چید توی آسانسورها.   گمانم توی آسانسور زندگی می‌کند و بازنشسته است. از آن بازنشسته‌هایی که نمی‌توانند توی خانه بند شوند و هی برای خودشان کارهای از نظر بقیه بی‌معنی می‌تراشند که خانه نباشند. بروند یک عدد نان بخرند مثلا. متاسفانه به من علاقمند شده و هر بار یک دیالوگ غیرضروری را با من شروع می‌کند و من از روی ادب و همسایگی مجبورم جوابش را بدهم با اینکه حوصله ندارم.   یک بار که دید با کلید توی دستم دگمه آسانسور را می‌زنم گفت «چه جال...
Read more

◽️روز چهلم: لذت گمشده

تو گفتی املت، من گفتم فرنچ تست.  در کافه که خانه‌ای قدیمی بود، نشسته بودیم. هوا کمی گرم بود. زور اسپلیت و کولر به دم داخل سالن شلوغ نمی‌رسید.  صبحانه را که آورد یک برش از فرنچ تست خوردم. خیلی خوشمزه بود ولی باز هم آن طعم گمشده سالیان دور را نداشت. طعمی که دنبالش می‌گشتم مال کودکیهای دورم و قبل از بیماری دایی کوچکم بود. حتی شاید مال قبل از مرگ دایی بزرگم که دیگر می‌شود ۴۰ سال که مرده‌است.  نانی* که در ترکیه به طور معمول خورده می‌شود نان حجیمی از آرد سفید است که حتما و هر روز تازه خريده می‌شود. کسی در ترکیه نان مانده نمی‌‌خورد. هر روز یکی می‌رود به Fırın که شبیه مغازه‌های نان فانتزی ماست و به اندازه مصرف روز نان می‌خرد.  در آن تابستانهایی که ما بچه بودیم و زندگی هنوز شیرین و دلربا بود، مادربزرگم نانهایی که از روز قبل می‌ماند برش می‌زد و چیزی شبیه فرنچ تست ازش درست می‌کرد. اصلا نمی‌دانم که چطور درستش می‌کرد چون ۴۰ سال است دارم دنبال آن طعم گمشده می‌گردم و هیچ چیزی شبیه آن نشده.  نانهایی که مادربزرگم سرخ می‌کرد برشته بود و حالت کرانچی داشت و من هر بار نان را در مخلو...
Read more

◽️اگر جنگ خوب بود…

نمی‌دانم روز عوض کردن ملحفه‌هاست یا نه. ملحفه‌ها را یک هفته در میان عوض می‌کنم. روبالشی‌ها را هر هفته. حالا روزش را گم کرده‌ام.  دیروز شازده پیغام گذاشته بود. گفته بود مادرم التماس می‌کند بیا. می‌گوید که نان خالی با آب می‌خوریم ولی تو بیا. به خاطر قطع شدن واتزاپ چند روزی از خانواده‌اش بیخبر بوده تا اینکه آمده سر پروژه. موقع بمباران زندان اوین همانجا بوده. گفته بود وحشتناک بود. خدا کند جنگ تمام شود خانم مهندس. اگر جنگ خوب بود که ما اینطور آواره نبودیم دور از مادر و پدر و زن و بچه.  آخر پیغامی که برایش می‌گذارم یک قطره اشک می‌ریزد روی گونه‌ام. می‌گویم شازده برای وطن خودم و برای وطن تو آرزوی صلح پایدار دارم. جنگ نفرین است. لعنت است.  ساعت ۷/۵ صبح دیروز رسیدم خانه. پرده‌ها را زدم کنار. شمعدانی‌ها در عزای نبودنم لابد، سراسر رخت زرد پوشیده بودند. در خانه خنک دور از آفتاب برای چه خودشان را نابود کرده بودند؟ گلدانشان را بردن بالکن و برگهای زرد و گلهای در غنچه خشک شده را چیدم. گلدانم شکل تهران بعد از جنگ شد. با دو شاخه زنده و برگها و گلها و غنچه‌های از دست رفته و تک و توک برگ جو...
Read more