بازیهایی برای دو ساله ها- قسمت اول 24 تا 30 ماهگی

1- یکی برای من ، یکی برای تو

برای این بازی می توانید از هر چیزی که دوست دارید استفاده کنید – دکمه ها، تکه های گچ، دانه های کشمش. به بچه یک گروه از آنها را بدهید و از او بخواهید که آنها را داخل ظرفها تقسیم کند. "یکی برای من، یکی برای تو" می توانید یک دوست دیگر، پدرش یا یکی از عروسکها را هم به این بازی دعوت کنید آنوقت بچه می توان تقسیم بین سه نفر را هم یاد بگیرد. کودک شما مسئولیت داشتن را دوست خواهد داشت و این بازی به او شمردن را یاد خواهد داد.

2- بسکتبال داخل خانه

صفحات روزناامه را برای درست کردن تعداد زیادی توپ کوچک به کار ببرید. اشیای شکستنی را از کنارتان جمع کنید. یک مسابقه کوچک را آغاز کنید. کودک را تشویق کنید که توپها را تا جایی که می تواند دورتر بیندازد. بعد بسکتبال بازی کنید. یک سطل زباله را حدود یک متر عقبتر بگذارید و ببینید که چه کسی می تواند توپها را داخل آن بیندازد. در کنار تفریح زیاد این بازی می تواند برای هماهنگی چشم و دست کودک مفید باشد.

3- بازی مرد عجیب بیرون!

این بازی را با استفاده از ظرف میوه ها یا یک بشقاب بیسکوییت می توانید شروع کنید. تعدادی سیب و یک موز – برای مثال- یا تعدادی بیسکوییت ساده و یک بیسکوییت شکلاتی را کنار هم بگذارید و از کودک بخواهید که کدام با بقیه فرق دارد و باید بیرون برود؟به تدریج این بازی را می توانید پیچیده تر کنید. مثلا با کارت اشکال مختلف یا عکسها – دو مربع و یک مثلث یا دو گل و یک درخت – و ببینید که آیا او می تواند تشخیص بدهد که کدام شکل متفاوت است. این بازی یک بازی عالی برای کمک به کودکتان برای فهمیدن مفهوم "یکسان" و "متفاوت" است.

4- پیک نیک رفتن

یک روز معمولی را با پیک نیک رفتن برای ناهار مفرح کنید. لازم نیست که از خانه بیرون بروید. فقط یک پتو روی زمین اتاق نشیمن پهن کنید و از بشقابهای یک بار مصرف غذا بخورید. غذاهای انگشتی با کودکتان آماده کنید –برای مثال : ساندویچهای کوچک، تکه های سبزیجات، تخم مرغ آبپز- و کودک را تشویق کنید که تظاهر کند که شما در جایی بسیار هیجان انگیز هستید. مثل بالای یک کوه یا کنار یک رود. کودک شما استفاده از تخیلش را دوست خواهد داشت و این بازی به شما چیزهای زیادی برای صحبت کردن با کودکتان خواهد داد.

5- این وسیله برای کجا مناسب است؟

از مجله های قدیمی برای بریدن عکسهایی از مبلمان خانه استفاده کنید. – صندلیها، تلویزیون، اجاق، تختخواب- و همینطور چیزهای دیگری که در اطرافتان می بینید – کتری، دستمالها و کتابها – بعد عکسهایی از فضاهای مختلف قیچی کنید . – یک اتاق نشیمن ، اتاق غذاخوری، گاراژ، حیاط – عکسها را روی زمین بچینید و از بچه بخواهید که وسایل را در اتاق درست قرار بدهد. اگر او جای درست وسایل را نمی دانست یا بازی را درست نفهمید خودتان را نگران نکنید فقط این بازی را به عنوان یک شانس بزرگ برای صحبت کردن با کودک و تشویق مهارتهای کلامی کودکتان ببینید.

6- بپا توی آب نیفتی!

وانمود کنید که فرش رودخانه است و بچه مجبور است بدون خیس شدن از این سو به آن سوی اتاق برود. کوسنهای کوچک و مجلات و ... را در مسیر به عنوان سنگهای رودخانه قرار بدهید. یک بازی سرگرم کننده که به کودک شما حس تعادل و فاصله فضایی اشیا را آموزش می دهد.

ترجمه : خانم شین / منبع : سایت بیبی سنتر - لینک کامل مطلب

Popular posts from this blog

- ساکن آسانسور بلوک یک

  از هر 10 باری که سوار آسانسور دفتر می‌شوم، 6 یا 7 بار با مرد مواجه می‌شوم. مرد ریزه میزه و سبزه است و شلوار رسمی و پیراهن مردانه و جلیقه می‌پوشد بدون کت. قدش خیلی کوتاه است و من به راحتی پس کله‌اش را می‌بینم. همیشه یا توی آسانسور است یا توی لابی یا در حال آمدن توی آسانسور یا خروج از آن. دیروز که بعد از قطع برق، آسانسور هنگ کرده بود و راه نمی افتاد داشت جمعیت نسبتا کلافه توی لابی را مدیریت می‌کرد که آرامششان را حفظ کنند. بعد هم که آسانسور بالاخره درست شد، ایستاد و مثل پلیس یکی یکی ملت را چید توی آسانسورها.   گمانم توی آسانسور زندگی می‌کند و بازنشسته است. از آن بازنشسته‌هایی که نمی‌توانند توی خانه بند شوند و هی برای خودشان کارهای از نظر بقیه بی‌معنی می‌تراشند که خانه نباشند. بروند یک عدد نان بخرند مثلا. متاسفانه به من علاقمند شده و هر بار یک دیالوگ غیرضروری را با من شروع می‌کند و من از روی ادب و همسایگی مجبورم جوابش را بدهم با اینکه حوصله ندارم.   یک بار که دید با کلید توی دستم دگمه آسانسور را می‌زنم گفت «چه جال...
Read more

◽️روز چهلم: لذت گمشده

تو گفتی املت، من گفتم فرنچ تست.  در کافه که خانه‌ای قدیمی بود، نشسته بودیم. هوا کمی گرم بود. زور اسپلیت و کولر به دم داخل سالن شلوغ نمی‌رسید.  صبحانه را که آورد یک برش از فرنچ تست خوردم. خیلی خوشمزه بود ولی باز هم آن طعم گمشده سالیان دور را نداشت. طعمی که دنبالش می‌گشتم مال کودکیهای دورم و قبل از بیماری دایی کوچکم بود. حتی شاید مال قبل از مرگ دایی بزرگم که دیگر می‌شود ۴۰ سال که مرده‌است.  نانی* که در ترکیه به طور معمول خورده می‌شود نان حجیمی از آرد سفید است که حتما و هر روز تازه خريده می‌شود. کسی در ترکیه نان مانده نمی‌‌خورد. هر روز یکی می‌رود به Fırın که شبیه مغازه‌های نان فانتزی ماست و به اندازه مصرف روز نان می‌خرد.  در آن تابستانهایی که ما بچه بودیم و زندگی هنوز شیرین و دلربا بود، مادربزرگم نانهایی که از روز قبل می‌ماند برش می‌زد و چیزی شبیه فرنچ تست ازش درست می‌کرد. اصلا نمی‌دانم که چطور درستش می‌کرد چون ۴۰ سال است دارم دنبال آن طعم گمشده می‌گردم و هیچ چیزی شبیه آن نشده.  نانهایی که مادربزرگم سرخ می‌کرد برشته بود و حالت کرانچی داشت و من هر بار نان را در مخلو...
Read more

◽️اگر جنگ خوب بود…

نمی‌دانم روز عوض کردن ملحفه‌هاست یا نه. ملحفه‌ها را یک هفته در میان عوض می‌کنم. روبالشی‌ها را هر هفته. حالا روزش را گم کرده‌ام.  دیروز شازده پیغام گذاشته بود. گفته بود مادرم التماس می‌کند بیا. می‌گوید که نان خالی با آب می‌خوریم ولی تو بیا. به خاطر قطع شدن واتزاپ چند روزی از خانواده‌اش بیخبر بوده تا اینکه آمده سر پروژه. موقع بمباران زندان اوین همانجا بوده. گفته بود وحشتناک بود. خدا کند جنگ تمام شود خانم مهندس. اگر جنگ خوب بود که ما اینطور آواره نبودیم دور از مادر و پدر و زن و بچه.  آخر پیغامی که برایش می‌گذارم یک قطره اشک می‌ریزد روی گونه‌ام. می‌گویم شازده برای وطن خودم و برای وطن تو آرزوی صلح پایدار دارم. جنگ نفرین است. لعنت است.  ساعت ۷/۵ صبح دیروز رسیدم خانه. پرده‌ها را زدم کنار. شمعدانی‌ها در عزای نبودنم لابد، سراسر رخت زرد پوشیده بودند. در خانه خنک دور از آفتاب برای چه خودشان را نابود کرده بودند؟ گلدانشان را بردن بالکن و برگهای زرد و گلهای در غنچه خشک شده را چیدم. گلدانم شکل تهران بعد از جنگ شد. با دو شاخه زنده و برگها و گلها و غنچه‌های از دست رفته و تک و توک برگ جو...
Read more