گفتگوهای من و سینا - 15

گوش شکسته دوچرخه

با لگو برای سینا یک دوچرخه درست کردم و سینا مشغول بازی با این دوچرخه بود. کمی بعد این ماجرا را برایم تعریف کرد:

مامان، تند رفتم. خوب ببین... اینجور هوووم. رفتم. به دیوار خورد. به این دیواره. می خواست بره اینجا. بعدش دیوار اینجوری صاف بود. بعدش به اون زد. بعدش افتاد. بعدش شکست همه جاش. چرخش شکست. اینجاش شکست. گوشش شکست. دستش شکست. حالا باید درستش کنم!
***
یعنی چی اونوخ؟!

چیزی را که در دستش است به دیوار آشپزخانه می کوبد و با هیجان به من می گوید : " پوت* زدم اینو تا سس** اومد!"

* put هیچ معنی خاصی ندارد. یکی از اصطلاحات من در آوردی سیناست. یک جور زدن است. خدا می داند چه جوری!!
** ses صدا به ترکی
***
بدآموزیهای پدرانه و نتیجه گیریهای پسرانه

- سینا ، بابا قصه شیری که نمی دونست سلطان جنگله برات تعریف کرد؟
- آره!
- کی آخرش بهش گفت که خودش سلطان جنگله؟
- روباهه!
- بعدش چی شد؟
- پرید!
- بعد؟
- *دست و پاش شکست.دیوااانه شد!
* ظاهرا یک بار موقع تعریف کردن این داستان بابا اشاره کرده است که شیر وقتی پرید، روباهه بهش گفت "ای شیر دیوانه! تو خودت سلطان جنگلی" سینا این نتیجه گیری را کرده که بعد از پریدن شیر دیوانه شده !!
***
پا برنده *

- سینا پا برهنه اومدی از خونه بابا جون؟
- آره! پا برنده اومدم!در زدم . گفتم منم. بعد تو زود درو باز کردی. من اومدم تو.

* berende بر وزن برهنه
***
تنها صداست که نمی ماند!

سوت داخل شیپور کوچک سینا در آمده است و صدای شیپور در نمی آید. سینا در حالی که سعی می کند داخل شیپور فوت کند می گوید : " مامان ، چرا صداش نیست؟!"
***
جمله بندی درست و جمله بندی نادرست

- مامان یه چیزی اون زیر می درخشه!
- به به چه جمله قشنگی ساختی. بذار ببینم چیه. آها خط کشته!
- مامانی چی می درخشه بود؟!
***
آقای نونواشی ( نانوا) کار درست

در حین گل بازی در وسط باغ ، سینا با گل چیزهایی درست می کند و به من می گوید :

- مامان من آقای نونواشی می شم تو سینا بشو!
- باشه. سلام آقای نونواشی! دو تا نون بده!
- پول ندادی که!
***
گذشته در آینده

سینا یک قورباغه کوچک دارد که با فشار دادن زبانش ،قبلا قور قور می کرد. بعد از چند بار ضربه مغزی شدن از قور قور کردن انصراف داده است.سینا زبان قورباغه را فشار می دهد و به من می گوید : " ماانی * این بعدا قور قور می کرد!"

* ماانی با مد روی الف یه جور مامانی است !
***
قصه کوتاه تخیلی

یه ماشین گرمز بود. مث لباس تو. وایستاده بود بعد یه توپ آبی مث این خورد بهش افتاد. یه ماشین آبی بود. من با تو بندشو اینجوری می کردم ( چرخش دستها به دور هم ). بعد بند من افتاد. بعدش یه ماشین نکره ای بود. من بندشو می بندس... می بس...بعدش یه توپه آبی خورد بهش افتاد!
***
ناجی پلنگ

گاهی به درخواست سینا برایش از قصه های پلنگ تعریف می کنم. گاهی خودش بخشی از قصه را تعریف می کند و بقیه اش را می خواهد :

- خرچنگه پلنگو دوف کرد*!
- آره.
- خوب نکنه.
- بهش بگیم که نکنه.
- بریم تو تلونزون. بهش بگیم : خرچنگ پلنگو دوف نکن!
- چطوری بریم تو تلویزیون؟
- شیشه رو بشکنیم. من و آننه و دده و بابا و من و تو بگیم پلنگو دوف نکن!

* دوف کردن یعنی شلیک کردن
***
بیل ماکینی = بیل مکانیکی

مادر شین بامزه
پ.ن. خیلی زود از من دست ورداشتی نونوش جان. داشتیم؟
پ.ن. کلاس رشد جنسی موسسه مادران امروز از 9 صبح یکشنبه 25 فروردین آغاز می شود. مدرس خانم شیوا موفقیان. اینم آدرس و سایت موسسه برای ثبت نام

Popular posts from this blog

- ساکن آسانسور بلوک یک

  از هر 10 باری که سوار آسانسور دفتر می‌شوم، 6 یا 7 بار با مرد مواجه می‌شوم. مرد ریزه میزه و سبزه است و شلوار رسمی و پیراهن مردانه و جلیقه می‌پوشد بدون کت. قدش خیلی کوتاه است و من به راحتی پس کله‌اش را می‌بینم. همیشه یا توی آسانسور است یا توی لابی یا در حال آمدن توی آسانسور یا خروج از آن. دیروز که بعد از قطع برق، آسانسور هنگ کرده بود و راه نمی افتاد داشت جمعیت نسبتا کلافه توی لابی را مدیریت می‌کرد که آرامششان را حفظ کنند. بعد هم که آسانسور بالاخره درست شد، ایستاد و مثل پلیس یکی یکی ملت را چید توی آسانسورها.   گمانم توی آسانسور زندگی می‌کند و بازنشسته است. از آن بازنشسته‌هایی که نمی‌توانند توی خانه بند شوند و هی برای خودشان کارهای از نظر بقیه بی‌معنی می‌تراشند که خانه نباشند. بروند یک عدد نان بخرند مثلا. متاسفانه به من علاقمند شده و هر بار یک دیالوگ غیرضروری را با من شروع می‌کند و من از روی ادب و همسایگی مجبورم جوابش را بدهم با اینکه حوصله ندارم.   یک بار که دید با کلید توی دستم دگمه آسانسور را می‌زنم گفت «چه جال...
Read more

◽️روز چهلم: لذت گمشده

تو گفتی املت، من گفتم فرنچ تست.  در کافه که خانه‌ای قدیمی بود، نشسته بودیم. هوا کمی گرم بود. زور اسپلیت و کولر به دم داخل سالن شلوغ نمی‌رسید.  صبحانه را که آورد یک برش از فرنچ تست خوردم. خیلی خوشمزه بود ولی باز هم آن طعم گمشده سالیان دور را نداشت. طعمی که دنبالش می‌گشتم مال کودکیهای دورم و قبل از بیماری دایی کوچکم بود. حتی شاید مال قبل از مرگ دایی بزرگم که دیگر می‌شود ۴۰ سال که مرده‌است.  نانی* که در ترکیه به طور معمول خورده می‌شود نان حجیمی از آرد سفید است که حتما و هر روز تازه خريده می‌شود. کسی در ترکیه نان مانده نمی‌‌خورد. هر روز یکی می‌رود به Fırın که شبیه مغازه‌های نان فانتزی ماست و به اندازه مصرف روز نان می‌خرد.  در آن تابستانهایی که ما بچه بودیم و زندگی هنوز شیرین و دلربا بود، مادربزرگم نانهایی که از روز قبل می‌ماند برش می‌زد و چیزی شبیه فرنچ تست ازش درست می‌کرد. اصلا نمی‌دانم که چطور درستش می‌کرد چون ۴۰ سال است دارم دنبال آن طعم گمشده می‌گردم و هیچ چیزی شبیه آن نشده.  نانهایی که مادربزرگم سرخ می‌کرد برشته بود و حالت کرانچی داشت و من هر بار نان را در مخلو...
Read more

◽️اگر جنگ خوب بود…

نمی‌دانم روز عوض کردن ملحفه‌هاست یا نه. ملحفه‌ها را یک هفته در میان عوض می‌کنم. روبالشی‌ها را هر هفته. حالا روزش را گم کرده‌ام.  دیروز شازده پیغام گذاشته بود. گفته بود مادرم التماس می‌کند بیا. می‌گوید که نان خالی با آب می‌خوریم ولی تو بیا. به خاطر قطع شدن واتزاپ چند روزی از خانواده‌اش بیخبر بوده تا اینکه آمده سر پروژه. موقع بمباران زندان اوین همانجا بوده. گفته بود وحشتناک بود. خدا کند جنگ تمام شود خانم مهندس. اگر جنگ خوب بود که ما اینطور آواره نبودیم دور از مادر و پدر و زن و بچه.  آخر پیغامی که برایش می‌گذارم یک قطره اشک می‌ریزد روی گونه‌ام. می‌گویم شازده برای وطن خودم و برای وطن تو آرزوی صلح پایدار دارم. جنگ نفرین است. لعنت است.  ساعت ۷/۵ صبح دیروز رسیدم خانه. پرده‌ها را زدم کنار. شمعدانی‌ها در عزای نبودنم لابد، سراسر رخت زرد پوشیده بودند. در خانه خنک دور از آفتاب برای چه خودشان را نابود کرده بودند؟ گلدانشان را بردن بالکن و برگهای زرد و گلهای در غنچه خشک شده را چیدم. گلدانم شکل تهران بعد از جنگ شد. با دو شاخه زنده و برگها و گلها و غنچه‌های از دست رفته و تک و توک برگ جو...
Read more