خشک می شوم و از شاخه می افتم


روزی که آقای الف با ماسک گرما/سرما به خانه برگشت را خوب یادم هست. اول خوب به جانش نق زدم که این موجود وحشتناک به چه دردی می خورد و بعد هم غرولند کنان گذاشتمش در دورترین و پرت ترین کنج آشپزخانه که نه چشمم بهش بخورد و نه دستم. خیلی زشت بود. مثل صورت مرد نامرئی. انگار که پوست یک آدمی را کنده باشند و فقط چشمها و دماغ و دهانش را برایش گذاشته باشند. بعد از ماهها ماسک و مرد نامرئی را فراموش کردم. نصفه شب که داشتم از گوش درد به خودم می پیچیدم و هیچ مسکنی به دادم نمی رسید یادم افتاد که بابا گفته بود کمپرس گرم. نصفه شب پرسه می زدم در آشپزخانه تا ببینم که کمپرس گرم چه می تواند باشد و چه باید بکنم که یاد ماسک افتادم. قابلمه را پر از آب کردم و بعد ماسک را که مثل یک موجود عتیقه نگهش داشته بودم فرو کردم در آب جوش. وقتی پیچیدمش در پارچه ای و گذاشتم روی گوشم تسکینش فوری بود. کم مانده بود نصفه شبی آقای الف را بیدار کنم و بابت خریدن این موجود کریه و مفید تشکر کنم. آخرش هم گذاشتمش زیر سرم و خوابیدم. صبح که بیدار شدم واقعا بهتر بودم.

***
نمیرم یک وقت؟ اول پام . بعد تمام تنم را چیزی گزیده است که چهار روز است جایش قرمز مانده و خارش شدید دارد. حالا هم گوشم. به قول آقای الف دو روز دیگر خشک می شوم و از شاخه می افتم!
***
یک بار پستی نوشته بودم در مورد کتابهای روانشناسی برای کودکان. لینکش را پیدا نکردم که اینجا بگذارم. منتهی الان به نتایج تازه ای رسیده ام. اول اینکه بهتر است که سبک برخوردتان را با بچه مشخص کنید و بعد با استفاده از همین سبک کتاب انتخاب کنید. موقعی که من حامله بودم و اطلاعاتم کم بود هر کتابی که رویش نوشته بود "روانشناسی کودک" می خریدم یا امانت می گرفتم و می خواندم. حالا بعد از دو سال و اندی کم کم برای خودم مشخص شده است که چه کتابهایی باید بخرم و کدامها به درد من نمی خورد. مثلا من کتاب "چگونه با کودکم رفتار کنم" دکتر کاربر را خوانده ام هم کتاب تربیت کودک دکتر اسپارک و هم هر چیز دیگری که به دستم می رسید! حالا می توانم دسته بندی کنم که چه کتابهایی برای چه رده ای مناسبتر هستند. در مرحله اول سه تا کتاب هست که باید در هر خانه ای باشد:

1- به بچه ها گفتن از بچه ها شنیدن
2- کودک، خانواده، انسان
3- رابطه والدین و کودکان

دو کتاب اول نوشته خانمها الین مازلیش و آدل فابر است و سومی نوشته دکتر هایم جینات همان روانشناسی که این خانمها با او کار می کنند. این کتابها در کنار هم مجموعه کاملی هستند و واقعا روشهای مشخصی در برخورد با کودکان ارائه می دهند. به خصوص کتاب سوم کاملا نکات کلیدی و کوچکی دارد که در کتابهای دیگر وجود ندارد. اگر احیانا دو تا بچه دارید و یا اینکه می خواهید مدیریت رابطه دو تا بچه را یاد بگیرید کتاب " خواهر، برادرهای سازگار" از همان خانمها را هم به لیستتان اضافه کنید.
،
برای کسب اطلاعات از مراحل رشد کودک و تغییرات مربوط به هر گروه سنی از کتابهای " کودک یک ساله" تا "کودک پنج ساله" از سری کتابهای کلیدهای تربیت کودکان و نوجوانان استفاده کنید.
،
برای کسب اطلاعات در مورد دوران بارداری و بعد نگه داری بچه و حمام کردنش و تقریبا تمام کارهای مربوط به سال اول زندگی با بچه از کتاب " همه مادران سالمند اگر ..." نشر دانش استفاده کنید.
،
برای بازی برای نوزاد از کتاب "صد بازی با نوزاد" و " بازیهای آموزشی کودکان پیش دبستانی - 0 تا 2 و نیم سال" استفاده کنید.
،
همین! زیاد شد؟ عوضش مرتب و منظم و دسته بندی شده تحویلتان دادم. اگر کسی وقتی من حامله بودم این خدمت را به من می کرد واقعا 6-7 ماهی در این عرصه مرا جلو می انداخت و مجبورم نمی کرد که مزخرفات تاریخ گذشته هر روانشناس رفتار گرایی که به دستم می رسید را قرقره کنم!
***
زیاد نیست ها. نترسید. کلا می شود 3 تا کتاب اصلی و برای هر رده سنی بچه یک کتاب اضافه. همین.
***
بروم برسم به زندگیم. اگر آمدید همایش می بینمتان!!

خانم شین دردمند


خانم شین

Popular posts from this blog

◽️روز شانزدهم: اکسپکتو پاترونوم*

دور میز نشسته بودیم چای می‌خوردیم و حرف حیوان خانگی بود. من داشتم از کارهای گربه‌ها می‌گفتم که دخترک با جدیت وارد بحث شد که بهترین حیوان خانگی مار است.  من دختر داشتن را بلد نیستم.  جدیت و اعتماد به نفس و درخشش چشمهایش ذوبم کرد. ادامه داد: «من عاشق مارم چون نماد تیم من مار است.»گفتم: «کدام تیم؟» مادرش جواب داد: «هری پاتر.» به دخترک گفتم: «واقعا توی تیم اسلیترینی؟» که تازه توجه دخترک به من جلب شد.  بقیه صحبت را بدون ما داشتند ادامه می‌دادند. دخترک چندتایی سوال هری پاتری عمیق از من پرسید تا به این نتیجه برسد که لیاقت سوال بعدی‌اش را دارم یا نه. سرآخر تکیه داد عقب و گفت: «تو توی کدوم تیمی خاله؟» نه اینکه تو طرفدار کدام تیم هستی، تو توی کدام تیم هستی؟!  احساس کردم در آن سرسرای بزرگ با شمعهای معلق توی فضا نشسته‌ام و کلاه گروه‌بندی روی سرم است و هم گیجم و هم مبهوت. من توی کدام تیمم؟ من من کردم چون بعد از این همه سال فن هری پاتر بودن هیچوقت خودم را در هیچ تیمی تجسم نکرده بودم. برای من کتابها، دنیای جذابی بود که از بیرون دنبالش می‌کردم. دخترک اما توی آن دنیا بود. تیم‌اش ه...
Read more

- ساکن آسانسور بلوک یک

  از هر 10 باری که سوار آسانسور دفتر می‌شوم، 6 یا 7 بار با مرد مواجه می‌شوم. مرد ریزه میزه و سبزه است و شلوار رسمی و پیراهن مردانه و جلیقه می‌پوشد بدون کت. قدش خیلی کوتاه است و من به راحتی پس کله‌اش را می‌بینم. همیشه یا توی آسانسور است یا توی لابی یا در حال آمدن توی آسانسور یا خروج از آن. دیروز که بعد از قطع برق، آسانسور هنگ کرده بود و راه نمی افتاد داشت جمعیت نسبتا کلافه توی لابی را مدیریت می‌کرد که آرامششان را حفظ کنند. بعد هم که آسانسور بالاخره درست شد، ایستاد و مثل پلیس یکی یکی ملت را چید توی آسانسورها.   گمانم توی آسانسور زندگی می‌کند و بازنشسته است. از آن بازنشسته‌هایی که نمی‌توانند توی خانه بند شوند و هی برای خودشان کارهای از نظر بقیه بی‌معنی می‌تراشند که خانه نباشند. بروند یک عدد نان بخرند مثلا. متاسفانه به من علاقمند شده و هر بار یک دیالوگ غیرضروری را با من شروع می‌کند و من از روی ادب و همسایگی مجبورم جوابش را بدهم با اینکه حوصله ندارم.   یک بار که دید با کلید توی دستم دگمه آسانسور را می‌زنم گفت «چه جال...
Read more

- یخچال گریان من

  زن گفت «با همین شال می خوای عکس بندازی؟ شال مشکی ندم؟» صبح شال خاکستری را از ته قفسه کشیده بودم بیرون که شال داخل دفتر پلیس+10 را سرم نکنم. گفتم «نه همین خوبه.» موهایم را چپاندم توی شال و دور صورتم مرتبش کردم. این شال را مادرم سالها پیش از ترکیه برایم آورده، الان کهنه شده ولی خاکستری و پفی بود و من دوستش داشتم. به خاطر مچاله شدن ته قفسه طبعا مثل این بود که از دهان گاو بیرون کشیده باشمش. با این حال فرقی نمی کرد. دیگر قرار نبود یک چیز اجباری، زیبا باشد. این همه سال هم گمانم اشتباه کردیم که هم مدارا کردیم و هم با شالهای رنگارنگ، شکل زیبایی به آن دادیم. باید می گذاشتیم همان چیزی که هست باشد. اجباری. زشت. چروکیده. بی‌اساس و بی‌مورد. عکس را انداختم. اثر انگشت نخواست. لابد توی سیستم داشت. بعد باید می رفتم معاینه چشم که بتوانم موفق شوم و خودم را به ثبت برسانم و گواهینامه رانندگی ام را تمدید کنم. چشم چپم که در مطب اپتومتریست قبلی به چشم عقاب پهلو می زد، یاری نکرد که علامتها را بخوانم. دوباره شدم «رانندگی با عینک» عجیبش ای...
Read more