اینجا ایران است، صدای ما را از تهران می شنوید
برای 2 نمره کسر نمره ام در امتحان نظام مهندسی باید در دوره آموزشی شرکت کنم. دو موسسه این دوره ها را ارائه می دهند. سایت هر دو را پیدا می کنم و برنامه کلاسها را چک می کنم. یکی از موسسات در محدوده طرح زوج و فرد و آن یکی در محدوده طرح ترافیک هم هست. اولی را انتخاب می کنم و کلاسی را که روزش به پلاک ماشینمان می خورد! کلاس سه شنبه های 4 هفته پشت سر هم تشکیل می شود. ساعت 5 تا 10 شب. از آن جایی که ساعت 10 شب نمی توانم در این شهر تنهایی بپلکم ، با دقت این برنامه را انتخاب می کنم. قرار می شود که شروع کلاس را به ما خبر بدهند. دیروز از آموزشگاه مرکز معماری ایران به من زنگ زدند. منشی آنقدر تند و تند حرف می زد که نصف حرفهایش را نمی فهمیدم. "خواستم شروع کلاستون رو بهتون خبر بدم. کلاستون رو فشرده کردیم.5 ،7 و 8 مرداد تشکیل می شه. 5 تا 10 شب. محلش هم موسسه هنر فردا است. آدرس رو یادداشت کنید..." تلاشهایم برای پرسیدن سوالهایم با لحن تندی قطع می شود : " اجازه بدین من حرفمو تموم کنم." در مقابل بی ادبی اش پا پس می کشم. حرفش را تمام می کند و من یادداشت می کنم. بله. شما ممکن است در یک موسسه ثبت نام کنید و سر از یک موسسه دیگر در یک روز و ساعت دیگر در بیاورید و حق اعتراض هم نداشته باشید!! اینجا ایران است.
***
دوستم مهندس عمران است. برای ارتقای پایه- از سه به دو- باید در دوره های آموزشی شرکت کند. یکی از همین موسسه ها را پیدا کرده است و 280 هزار تومن پول و گواهی شرکت در دوره ها را گرفته است. بدون اینکه حتی در یک کلاس شرکت کند. جالب اینجاست که این موسسات مورد تایید سازمان نظام مهندسی هستند و جریانی که رد و بدل می شود فقط پول است و بس. از دانش خبری نیست. اینجا ایران است.
***
وقتی فارغ التحصیل شدم با سری پر از هیجان تازه مهندس شدن رفتم و عضو سازمان نظام مهندسی شدم. پارسال که رفتم برای امتحان ثبت نام کنم ،حق عضویت تمام این چند سال را یک جا از من گرفتند! جز بدهی هایم بود و باید می پرداختم، اگر می خواستم امتحان بدهم. مانده بودم که سازمانی که در این 5-6 ساله هیچ خدمتی ارائه نکرده است و حتی آزمونی را که باید برگزار می کرد، یک خط در میان برگزار کرده ، برای چی باید این همه از من پول بگیرد و بابت چه؟ چیزی گفتم؟ البته که نه. مثل یک گوسفند خوب عضو جامعه مدنی ایران و سازمان گوسفندی نظام مهندسی حق و حقوق عقب افتاده را پرداخت می کنم. می روم در صف طویل تعویض کارت می ایستم. برگه کوفتی ام را مهر می کنم و درست مثل یک گوسفند حسابی ایرانی بی جار و جنجال از سازمان بیرون می آیم. تا همین حالا و بدون پروانه اشتغال به کار بیش از 250 هزار تومن در جیبهای گشاد این سازمان ریخته ام و عوض این همه چه گرفته ام؟ فقط یک شماره نشریه "پیام نظام مهندسی" که فکر می کنم آن هم راهش را گم کرده بود که سر از خانه ما در آورد!! آقایان به این نتیجه رسیده اند که نمی توانند نشریه ها را بفرستند و اخبار سازمان را به اطلاع اعضا برسانند. در نتیجه یک اتاق درست کرده اند در همان سازمان و شما می توانید بروید آنجا و با ارائه کارت عضویت نشریه البته مجانیتان- سرشان را بخورد - بگیرید و حالش را ببرید. هنوز شک دارید؟ بله. اینجا ایران است!
***
دوستم مهندس عمران است. برای ارتقای پایه- از سه به دو- باید در دوره های آموزشی شرکت کند. یکی از همین موسسه ها را پیدا کرده است و 280 هزار تومن پول و گواهی شرکت در دوره ها را گرفته است. بدون اینکه حتی در یک کلاس شرکت کند. جالب اینجاست که این موسسات مورد تایید سازمان نظام مهندسی هستند و جریانی که رد و بدل می شود فقط پول است و بس. از دانش خبری نیست. اینجا ایران است.
***
وقتی فارغ التحصیل شدم با سری پر از هیجان تازه مهندس شدن رفتم و عضو سازمان نظام مهندسی شدم. پارسال که رفتم برای امتحان ثبت نام کنم ،حق عضویت تمام این چند سال را یک جا از من گرفتند! جز بدهی هایم بود و باید می پرداختم، اگر می خواستم امتحان بدهم. مانده بودم که سازمانی که در این 5-6 ساله هیچ خدمتی ارائه نکرده است و حتی آزمونی را که باید برگزار می کرد، یک خط در میان برگزار کرده ، برای چی باید این همه از من پول بگیرد و بابت چه؟ چیزی گفتم؟ البته که نه. مثل یک گوسفند خوب عضو جامعه مدنی ایران و سازمان گوسفندی نظام مهندسی حق و حقوق عقب افتاده را پرداخت می کنم. می روم در صف طویل تعویض کارت می ایستم. برگه کوفتی ام را مهر می کنم و درست مثل یک گوسفند حسابی ایرانی بی جار و جنجال از سازمان بیرون می آیم. تا همین حالا و بدون پروانه اشتغال به کار بیش از 250 هزار تومن در جیبهای گشاد این سازمان ریخته ام و عوض این همه چه گرفته ام؟ فقط یک شماره نشریه "پیام نظام مهندسی" که فکر می کنم آن هم راهش را گم کرده بود که سر از خانه ما در آورد!! آقایان به این نتیجه رسیده اند که نمی توانند نشریه ها را بفرستند و اخبار سازمان را به اطلاع اعضا برسانند. در نتیجه یک اتاق درست کرده اند در همان سازمان و شما می توانید بروید آنجا و با ارائه کارت عضویت نشریه البته مجانیتان- سرشان را بخورد - بگیرید و حالش را ببرید. هنوز شک دارید؟ بله. اینجا ایران است!